"I think the most important thing
a woman can have - next to talent,
of course - is her hairdresser."

Joan Crawford
Jessica Blogt

Dankbaar!

27 February 2016

Een tijdje terug ging ik op stap. Een heel tof feestje, pintje hier, wijntje daar, je kent het wel. Ineens spreekt een meisje mij aan terwijl ik sta te wachten om (heel dringend) naar het toilet te gaan. "Volgens mij heb jij hetzelfde als mij?" Ik wist heel even niet waarover ze het had, maar na een kort momentje zag ik het ook. Wij zien dat, sneller dan anderen het zien en even was ik overdonderd, wat niet zo vaak gebeurd, maar zo dankbaar voor dit moment!

Ik heb een lang verwerkingsproces achter de rug en tijdens de babbel met haar, voel ik dat het op sommige vlakken toch nog diep zit, dat ik toch nog vrij onzeker ben over bepaalde dingen. En zij begrijpt me... net zoals ik haar verhaal begrijp... zoals niemand anders begrijpen kan. Ik heb al met veel mensen gesproken die aan dezelfde aandoening lijden, maar nog nooit iemand die ongeveer dezelfde leeftijd heeft. Dat blijkt toch wat anders te zijn en hoewel ik het al 15 jaar langer heb en veel meer tijd had om het te aanvaarden, ben ik verwonderd door de positiviteit die dit meisje uitstraalt na slecht een 2-tal jaar en dat vind ik sterk!

Het zet me weer aan het denken en ik heb meteen weer zin om actie te ondernemen. De vraag blijft helaas wel steeds dezelfde, hoe begin ik er aan? Ik wil de mensen laten weten dat Alopecia bestaat, dat ze de tegemoetkomingen voor een haarwerk omhoog trekken, dat personen die geconfronteerd worden met alopecia ergens terecht kunnen voor vragen/uitleg die niet medisch gerelateerd zijn en zoveel meer! Misschien is dit een duwtje in de rug om er weer wat vaart achter te zetten, maar alleen is maar alleen he... ;) Dus bij deze: alle hulp is welkom!

 

Liefs,

Jess!