"I think the most important thing
a woman can have - next to talent,
of course - is her hairdresser."

Joan Crawford
Jessica Blogt

Vraag het maar...

20 June 2017

Afgelopen zondag vond de eerste babbelnamiddag van Vzw Voor elkhaar plaats. Het vastleggen van een datum bleek toch niet zo simpel en het bleef bij een kleine, maar zeker niet onbelangrijke bijeenkomst. Of we nu pas Alopecia hadden, al van kleins af aan of in een erg grillig verloop... In onze verhaallijnen liepen veel herkenningspunten en gelijkenissen. Het verdriet, de onzekerheid en de eenzaamheid...

Van de 5 aanwezige dames, was ikzelf de enige die het haarwerk achterwege liet. Vanaf het moment dat het zomers weer zich begint te introduceren, kan ik mijn haarwerk maar moeilijk verdragen en kies ik er dus voor om kaal rond te lopen. Ik begrijp dat de andere dames daar (nog) niet voor te vinden zijn. Het is dan ook geen makkelijke weg om in te slaan. Meestal zijn we bang voor de reacties van anderen.

Ook ik was bang die eerste keer. Ik stond midden in de Ethias Arena in Hasselt te midden van een grote mensenmassa en ik zwierde op een bepaald moment mijn haarwerk in de lucht. De warmte was onhoudbaar en ik snakte naar een beetje lucht aan mijn kale bolletje. Mijn haarwerk verdween de hele avond in een locker en ik voelde me vrij. Op dat moment kon het me maar weinig schelen of er iemand mij aanstaarde en vreemd vond. Gelukkig zorgde de overvloed aan alcohol op het evenement ervoor dat ik niet eens opviel in die massa.

Later kreeg ik het alleen maar moeilijker tijdens hete zomerdagen en wilde ik niets liever dan tijdens deze dagen mijn haarwerk uitzwieren... Maar dat durfde ik niet... Een sjaaltje zorgde ervoor dat ik me toch niet zo 'bloot' voelde en mij toch een beetje kon verstoppen voor de buitenwereld.Dat sjaaltje werd uiteindelijk een haarbandje uit mijn, ondertussen goed aangevulde, collectie. Die verslaving liep een beetje uit de hand. Voor elke outfit heb ik nu wel een aangepast haarbandje, al zijn het enkele favorietjes die steeds vaker mijn voorkeur hebben.

Nog steeds kijken de mensen en dat ben ik ondertussen wel al gewoon. Ik sta zelf niet meer stil bij het feit dat het 'anders' is en dat mensen er zich toch wel vragen bij stellen. En dat mogen ze natuurlijk... Liefst aan mij persoonlijk.